CHAPTER 5.5
(Trisha’s POV)
Nakauwi na din! Kapagod! Siksikan sa jeep. K. Nagbihis na ako ng pambahay then nag-OL sa laptop. Di parin sya nagrereply sa PM-an namin? Nagsisipag sa pag-aaral? O sa dota? Itatanong ko sana kung anong trip ng mga kaibigan niya kanina e. EEEE! Pagnagreply nalang…. ay wag na pala. Babarahin lang ako nun e!
————————-
July 24. 2 days nalang 1st periodical test na. Shemay. Di pa ako nagrereview -_- okay lang! Group study nga pala ng barkada. Yun ang masaya kaapg exam na e :))
Haay. Si Christian kaya, ano nang nangyari dun?
I mean, nakikita ko naman siya paminsan-minsan pero hindi na talaga siya madalas mag-Ol tulad ng dati na halos 12 hours nakabukas. Nagrereply narin naman sa PM-an pero hindi tuloy tuloy yung pag-uusap namin e. DRAMA! Haha! Eh di naman talaga kasi sapat yung sulyap sulyapan lang noh. Kung nagpapamiss lang siya, pwede ba tigilan niya na?! Masyado niya nang napamukha na panalo siya!
Nasa 4th year canteen kami. Pasaway e! Lagot nalang kapag nahuli ng Principal. Wala kasing mapili sa 3rd yr canteen.
Nakabili na kami then we proceed to the table near the kitchen. Ambango ng niluluto e, appetizer na. Hahaha
“Bili lang ako ng tubig ha.” tumayo na ako ng table at pumunta kay Kuya Ibe para bumili.
Habang nakapila, may nagsalita sa likod ko.
“Ate, ate. Ikw ba si Trisha?” aba ako pang inaate nito ha?! Hello?! Mas mukha ka kayang gurang! Tsaka kahapon ka pa nagtatanong ha! Diba sinagot ko na yan?
Plastik mode: “Opo, bakit?”
“Wala lang. Uy Jarrel tawagin mo si Dee!” sabi nung guy na nagtanong a while ago. Sa pagkakaalam ko, Ned ang pangalan neto.
“DEEEEEE!” Sigaw naman nung Jarrel.
Tumingin ako sa direksyon na tinitignan nila, Nakita ko si Christian. Shet! Gwapo much! Naka-PE siya tapos may dogtag at red na Zoo York. Limited edition yun ah! Kaw na rich kid.
“Uy dee! Lika dito!” Sabi ni Xavier.
Ako na pala next sa pila.
“Tubig po kuya Ibe. Uyy, payat mo na ah! Gym?” biro ko.
“Sus! Gym padin! Kaw din pumayat na ha!” nginitian ko siya.
Habang kinukuha ni Kuya Ibe yung tubig sa ref timingin ako kay Christian. Umiwas siya ng tingin. Aww. </3
WAIT. UMIWAS? BY THE WORD ITSELF.
U MI WAS (verb) - IBIG SABIHIN NAKATINGIN SIYA TAPOS INALIS NIYA LANG NUNG TUMINGIN NA AKO?!
OW EHHM. HAHAHA. OA MODE TEH. SARREEHHH NAMAN.
“Ate, huwag mo namang tignang ng ganyan si Christian. Matunaw!”
AW FUCK. Spell NAKAKAHIYA? TAENEESSSSS! Nahuli ako dun ahh.
“Sige, una na po ako” sabi ko sabay kuha ng tubig sa kamay ni Kuya Ibe.
“Hoy di porket payat ka na di ka na magbabayad!”
Shit. Onga. TAE NUBATOOO! LUBOG NA LUBOG NA KO HA!!! Pahiya nanaman! Binayaran ko na shempre.
“Nako! Sorry!” inabot ko na yung 10 pesos sabay walk-out. Jejeje.
2 stpes palang ako papunta sa table namin naririnig ko sila sa labas.
“Nakalimutan niya ngang bayaran yung tubig e.”
“Paano nakatingin siya sayo nun!”
“Sus.. baka nalingat lang.”
“Yiheee!”
Nung nrinig ko yung, napatingin ako sa kanila. At nakatingin siya sakin.
Nakangiti.
OH. MY. FREAKING. GOSH. ANG. GWAPO. NIYA. TALAGA.
Nablanko ako. Sus naman Trisha! Parang di mo naman siya tinititigan noon. Pero ewan ko ba bat gnito feeling ko… Inalis ko na yung tingin ko sakanya. Kunwari nalang walang nangyari. Thank you Lord for giving me this acting skills.
At umupo na ako sa tabi ni Bianca.
“Pagbili lang ba talaga ng tubig ang pinunta mo dun?”
“H-ha? Ah. o-oo naman! Nu ba!”
“Wushuuu!”
“Bianca shut up! Kain nalang tayo!”
“Defensive? Defensive? Sige, sabi mo e!”
After eating we went to our respective classroms na. Di talaag ako mapakali. Nakakapagpakagabag. There’s something wrong. No. Delete that ‘wrong’ part. There’s something..
Different.
And that difference feels good.
Haay. Whatever Trisha.
(Source: kamukhamosikingkong)
