CHAPTER 10
3 hakbang nalang.. malapit na siya.
Dug dug. Dug dug. Dug dug.
Ayan na!… Titingin na siya dito…
DUG DUG DUG DUG DUG DUG
I CAN FEEL IT.
DUGDUGDUGDUGDUGDUG!
“TRISHA! EMERGENCYYY! WE NEED TO GO!” sabay hila ni Amanda sa kin pababa ng hagdanan.
Gaano man kabilis tumakbo si Amanda, parang nag slow-mo parin ang mundo ko…
Tumalikod ako sa daan at humarap kay Christian.
That mesmerizing eyes…
I never noticed that before.
I never expect that it was very infatuating…
Very special…
“I still remember
The day we first met
There was love all around
You and me, y
ou gazed me
Like the morning sun
Shining through my life…”
Nang mawala na yung view (dahil pababa na kami ng hagdan) saka lang ako ulit humarap at nagmadali na ring bumaba.
“Hey gotta go bye!” nagwave na si Amanda at tumakbo papunta sa carpark.
SHIT! Yun na yon?! Gotta go bye?! Pwede namang magpaalam nalang siya dun palang sa may CR e! Bat kailangan mo pa akong isama?! Akala ko pa naman involved ako! TAE! Yun na yun e! Yung moment ko! That feeling… THAT AWKWARD-BUT-HAPPY FEELING… GONE! AAAAHHH! WHY?! Amanda naman e!!! T*ngina lang amp!
READ THIS ON WATTPAD: http://www.wattpad.com/3483192-story-of-us
(Source: kamukhamosikingkong)