CHAPTER 12
(Trisha’s POV)
Sabi ko naman sa inyo! Magkakaayos din kami ni Amanda :DDD Di ko naman matitiis yun e! Yun pa? Tsaka di niya rin alam na medyo na-BV ako dun sa nangyari. Mehehe. Di ko na sinabi, magdadrama lang kami dun e! At para di niya na rin ako tuksuhin na nabadtrip ako dahil moment ko na yun with Christian… Eh kasi totoo! Hmp >.<
After magreview, nag-OL ako saglit para ma-print yung 50-page project namin sa Mapeh. Grabehan diba? First quarter palang yan! Tapos tatapon rin lang pagkatapos checkan.
Habang hinihintay kong matapos yung pagpiprint, nag-OL ako ng blog ko at FB,
4 new friend requests
Alyssa S*******
Aqoh Si **** (jejemon alert wtf)
Jonathan S******
Shaima F****
//nuxx.
46 new notifications
//okay,
0 new message(s)
//poker face :|
Hanggang ngayon di ka parin nagrereply, ha Mr. Dee?! Tsk. Halatang umiiwas ah </3 :((
Tinignan ko yung mga OL. Online naman siya. Aww. So di ka talaga magrereply? Okay :|
Nag-open ako ng isa pang tab para ilathala sa blog ko yung mga nangyari nung past few days. Maya-maya biglang napansin ko na nagfi-flickr yung kabilang tab.
*(1) Facebook
Christian messaged you*
W-AIT.. WHAT? Napahinto ako sa pagtatype. Oh no.. Ayan na naman.. Tumataas na naman ang adrenals ko!!! ASDFGHJKL~! Trisha stop! OA na! Parang di naman kayo nag-uusap dati! Tsaka malay mo naman ibang Christian yan noh!!
Clinick ko yung FB tab. Si Christian nga. The one I am expecting. I blinked twice pa just to make sure na it’s not my hallucinations or what.
“hoy :)”
Wow. What a pleasant starter of a conversation. Pinoy na pinoy ha. Hmp! Sakyan ko nalang trip neto! >:(
“Hoy ka din! :p”
-Christian is typing…-
[OMG kinakabahan ako sa reply niya!]
“uhh.. dun sa kahapon :D”
Ayan. Sinasabi ko na nga ba e. ETO NA> THIS IS REALLY IS IT IS IT IS IT NA NG BONGGA. AAAHHH! Ano nang irereply ko?! Tatanungin ko na rin ba kung anong sadya nila nun?! Hindi kaya isipin nun na ang kapal naman ng mukha ko kapang tinanong ko pa yun? AHBASSSHHHHTAA! I’ll just go with the flow… bahala na..
“Ah onga. Sorry dun ah. Emergency daw sa bahay nila Amanda eh. ^_^v”
Naku mali. Paano kung tanungin niya kung anong emergency yun? Nakalimutan ko palang itanong. Sus, Di naman siguro! Nilagyan ko na rin ng smiley to make it less serious. That’s life.
Antagal naman magreply ng ungas na yun. Nag-iisip din kaya ng irereply niya? O baka nagdodota na naman? Sorry guys if im asking too much stupid questions.. ganito talaga pag in-love nohh!
WAIT… Did I say INLOVE?! As in capital I-N-L-O-V-E?! WHAT?! NO WAY!… IDK PALA. AHH EWAN!
-Christian is typing-
Finally! 5 minutes was like a century!
.
.
.
.
“okay lang yun! :D”
SHET NAMAN DEE! Makiramdam ka naman kahit kaunti!! Antagal mo bago magreply tapos ‘okay lang yun with matching emoticon lang pala sasabihin mo?!
Haay. Sorry. I shouldn’t be mad. Wala naman dapat ikagalit e. Kung yan talaga yung gusto mong sabihin edi… okayfine.
Now there’s this awkward feeling nanaman. Ako naman ang nahihirapan ngayon magreply! Shet, eto na…
“HAHAH! Bat di ka na pala nagreply nung isan-“
Then suddenly a window pupped up.
PRINTING FINISHED.
Proj in Mapeh.doc is completely printed
[OK] [Re-print]
TIMING MO DRE!!! I looked at the time, 5:07 PM NA PALA!!! AMBILIS NAMAN NG ORAS OH! Icocompile at dedesignan ko pa tong mga papers. Tsk. Di ko na nasend yung message. Tsaka ampanget din ng dapat kong sasabihin e. At least I have a valid reason kumbakit di ako nakareply. (..for myself) And that is because of this freaking project.
(Source: kamukhamosikingkong)
