Maligo ka na.
Shane | Enero 19 | Manila
Hello. Bat ka naparito? Nakita mo ba yung blog ko sa dashboard? At wala kang magawa kaya klinick mo to? Naasar ka sa URL ko? O baka naman sadyang malakas lang ang trip mo? Other reason? Submit here!
Para-paraan lang yan. HAHAHA. Pero kung ano man ang rason kung bat ka napadpad dito, welcome sa palarong pambata! blog ko! Kelangan may emphasis yung 'ko' para mas feel ko. At dahil nagfi-feeling na rin naman ako, MAGANDA AKO. At dahil MAGANDA AKO, may lovelife ako. Oha. Panis.

Gumagawa ng themes. Nasa itaas ang pagpipilian. Itutok ang mouse sa karumal-dumal na larawan.
Personalized theme for P25? Click Here!

CHAPTER 13.5

(Trisha’s POV)

Haay. Badtrip! Asar parin ako hanggang ngayon.

Nandito kami sa bahay ng kaklase kong si Keith. Grabe, siksikan kaming 12 sa Pajero nila. Yaman e!

Nanood kami ng movie. Piranha. Shet. Sa mga nakakaalam nun, MANIWALA KAYO! HINDI KO PINILI YAN PARA PANUORIN NAMIN!!

Pagkatapos manuod, grabe. Tameme kami. At gutom. Ayun, pinamiryenda kami ng Mama ni Keith. Ang yaman nila. Sa kanila pala yung buong 8th floor ng condo dito sa Mandaluyong. Wow.

Habang kumakain pa yung iba, kami nila Amanda, Darwin at Rochelle nakigamit ng computer. Kami na makapal ang mukha! HAHAH!

“Ako naman!”

“Wait lang kita mong kabubukas palang e!”

“Ako din! Saglit! Patetris!”

“Maya ka na!”

“Uyy ako nauna!”

Ganyan ang eksena namin sa kwarto ni Keith. Ang ingay pa. Buti nalang umalis saglit yung Mama niya. Ayan, naki-intriga tuloy yug iba naming kaklase.

MY TURN :p FB lang inopen ko. Wag na yung blog. Baka kung ano pang mabasa nila e.

WELCOME TO FACEBOOK

EMAIL: trishashasha@yahoo.com

PASSWORD:*****************

30 new notifs. 3 friend requests. 0 messages. Ako na famous na forever alone. Jk :))

Balak ko lang naman talagang silipin lang yung account ko. Eh biglang..

Nagpop-up yung pangalan ni Christian.

Dug dug. Dug dug.

Eto nanaman tayo e. Hayy. Bumalik tuloy yung pagkabadtrip ko. Medyo masaya na kami kanina e.

“hoy :)”

HUWAW. May pangalan ako Christian. 

Tae. Nakatingin pala sina Rochelle. Si Amanda naman todo kurot sa kin. Tapos ngingiti. TSS. Di ko nalang papahalata na kinakabahan ako. Blahh.

“Oh?”

Taray ba? Shempre! Naiintindihan niyo naman yung sitwasyon ko ngayon diba?!
“Wala lang.”
Wala lang pala e. Wala nga ba talaga? Tsk. Ewan ko sayo! Magpapaka-cold ako ngayon. 
“Ah okay.”
Ayan. Okay na siguro yan. Cold na cold. Bahala na.
Nag-offline bigla? Hala. Nainis ata. Aw lagot. Kasi naman! EEEHH! Bahala na nga!
Nag-off na din ako. Di naman ako marunong ng Tetris na yan e. Good thing di naman tinanong ng mga kaklase ko kung sino si Christian. Im safe.
NOW PLAYING - SELOS BY SANDWICH
“Selos, ang bigat ng ‘yong dala
Hindi ako ang may sala

Tinalikuran pa nga noon
Hindi masabi ang kailangan
Ano pa man ang nasa isip

Hindi tumitigil ang mundo (ang sabi ko)
Lalo na para sa inyo, wag maghanap ng kapalit
Walang gamot sa ganyang sakit…”

By 7:30 nakarating na ako sa bahay. Di na ako nag-OL. Gusto ko nang magpahinga.
PLEASE VOTE AND LIKE! THANK YOU :D

(Source: kamukhamosikingkong)

  1. walangkwentangemosiyon reblogged this from kamukhamosikingkong and added:
    PASSWORD:*****************
  2. kamukhamosikingkong posted this